West-Afrikaanse Ritmes
Op deze pagina kan je terecht om de afkomst van bepaalde ritmes te achterhalen en om de aangeleerde ritmes te bekijken in een kort filmpje.. De "Yankadi" is een verleidingsdans die overgaat in een tweede ritme "Makru" genaamd.
De jongeren van de naburige dorpen nodigen elkaar uit voor het Yankadi festival.
Meestal dansen de meisjes en jongens tussen de 15 en de 25 jaar deze dans, maar de ouderen doen maar al te graag mee.
Deze dans begint langzaam met het Yankadi ritme. De meisjes en jongens dansen in twee rijen met het aangezicht naar elkaar.
De jongen geeft een sjaal aan een meisje als teken van liefde.
Wanneer er plotseling een fluitsignaal weerklinkt, verandert het ritme in de "Makru". Dit ritme wordt veel vlugger gespeeld.
De rijen vallen uit elkaar en de koppels beginnen onderling te dansen.
De man met de fluit dirigeert de dans met trage en vlugge passages. Kuku is een populair ritme dat
wordt gespeeld tijdens verscheidene festivals. Het is een cirkelvormige vrouwendans
. In sommige streken zoals in "Beyla" wordt het zeer snel gespeeld, maar
in "Odjene" eerder traag. Origineel werd dit ritme gespeeld wanneer de
vrouwen terug kwamen van het vissen… Ze namen hun visgerief (hengel… net…)
en begonnen te dansen. De eerste en tweede begeleiding zijn traditionele begeleidingen.
De derde begeleiding is bedacht door Mamady Keita. . Kassa is een ritme voor landbouwers.
Het woord Kassa betekent "graanschuur of opslagplaats".
Dit ritme wordt gespeeld tijdens het werken op het veld en begeleidt ook het oogsten van de akkers.
In Guinee verrichten de mannen het zware boerenwerk. Omdat de velden meestal ver van het dorp verwijderd waren,
verbleven ze regelmatig een week op het veld. Sommige vrouwen vergezelden de mannen door te zingen.
De drummers speelden de hele dag door voor de werkers.
Op het einde van de oogst vierden ze een groot feest genaamd: Kassalodon. De bedoeling van de Tiriba is in de loop van de geschiedenis al
verscheidene malen veranderd. We onderscheiden drie fases.
In de eerste fase was er een grote danser "Tiriba" genaamd die een groep percussionisten bijeen bracht om zijn dansen te begeleiden.
Hij werd Tiriba genoemd omdat hij specifieke kledij droeg.
Vandaag de dag zijn er geen Tiriba dansers meer, maar het ritme is nog steeds heel populair.
In de tweede fase werd de Tiriba gespeeld bij het "volwassen worden" van de meisjes,
wanneer de moeders en dochters samen feest vierden en dansten.
In de derde en tevens laatste fase gebruikte men de Tiriba vooral op festiviteiten waarbij er veel gedanst werd.
Tiriba werd meer en meer een populair ritme. Djole is een heel bekend ritme dat zijn populariteit dankt aan een paar
Mandenyis die het ritme naar Conakry brachten.
Nu wordt het gespeeld over heel West-Afrika.
In het begin was het een maskerdans die een vrouw vertegenwoordigde… Het was echter een man met masker verkleed als vrouw.
Djole was altijd een groot dorpsfeest, waar verschillende dorpen bijeen kwamen om een huwelijk,
het einde van de ramadan of een grote oogst te vieren.
Het originele instrument voor deze dans was de "siko".
De "siko" bestond uit vier vierkante drums van verschillende grootte die samen werden bespeeld.
Tegenwoordig wordt "Djolé" gespeeld met Djembé en dunun. Denadon wordt gespeeld als beginceremonie van het Mendiani festival.
Dit ritme wordt gespeeld door het Nationaal ballet en zijn afgeleid uit traditionele ritmes. Dit ritme wordt gespeeld in het kader van de besnijdenis.
Wanneer de ouderen een datum hadden vastgelegd om de besnijdenis te laten gebeuren, moest dit aan iedereen medegedeeld worden…
De kinderen trokken van dorp tot dorp om iedereen op de hoogte te brengen van het gebeuren.
Als ze dan in een dorp toekwamen werd de "Soko" gespeeld..
Vaak bleven de kinderen slapen in de verschillende dorpen en bleven ze dus een paar dagen van huis.
Wanneer ze terug thuis kwamen werd er "Soli" gespeeld.
Soboninkun is de naam van een masker die het hoofd van een klein dier vertegenwoordigd.
Het is een elegante dans voor getalenteerde dansers die een goed gevoel voor balans vergt.
Dit ritme wordt gedanst na de grote oogst, waarbij een getalenteerde danser de gehele regio rond toert,
samen met een lofzanger en verschillende drummers.
Om de soboninkun te dansen moet je heel goed de geheimen en de wetten van dit ritme kennen
en je moet in prima fysieke conditie zijn om de artistieke bewegingen te maken.
Het is geen professionele danser, zoals diegenen in het ballet in de hoofdstad, maar het is een man met een gewone job.
Deze dans duurt verschillende uren en als beloning ontvangt de danser giften en voedingswaren.
Vandaag de dag, wordt Soboninkun nog uitsluitend om die reden gedanst.
Dit ritme wordt meestal gespeeld bij het doopsel, trouwfeest en alle andere spontane vieringen.
Alleen vrouwen dansen op dit ritme. Niet in groep maar individueel.
Ze danst dan korte solo's in het midden van de cirkel, begeleid door een djembé solo.
Dit ritme wordt gespeeld op populaire festiviteiten.
Moribayassa is de naam van een heel oude dans en ritme en dans, welke een heel ongewone rol speelt in het leven van de vrouw.
Wanneer een vrouw een heel groot probleem heeft, zoals ziekte in de familie of kinderloosheid, zal ze eerst alle hulp zoeken in het dorp om het probleem op te lossen.
Als dit niet geholpen heeft, gooit ze al haar hoop op een belofte : " wanneer dit groot probleem over is, zal ik de Moribayassa dansen"
Tussen deze beslissing en de dans kunnen er jaren overgaan. Deze betekenisvolle belofte kan ze ook maar éénmalig doen in haar leven.
Vandaag nog steeds wordt dit ritme gespeelt en gedanst wanneer een vrouw een moeilijke periode achter de rug heeft.
Voor deze dans, verkleed de vrouw zich op een manier dat ze nooit zou durven. Ze draagt oude versleten kledij, ze toont haar blote benen en gedraagt zich als een gekke vrouw die alle taboe's zou doorbreken. Op deze manier danst en zingt ze zo'n drie tot zeven keer rond het dorp, vergezeld door één of meerdere muzikanten. De andere vrouwen van het dorp volgen haar al zingend.
Na deze dans begraaft ze de oude versleten kledij onder een mango boom.
Deze mangoboom noemt "Moribayassa"
Dit ritme wordt gespeeld op populaire festiviteiten.
Dit ritme wordt gespeeld op populaire festiviteiten.
Kotedjuga is de naam van een kaste die de dag van vandaag nog steeds bestaat.
Dit ritme wordt gespeeld voor de werklieden op het veld. Het wordt ook gespeeld ter ere van de succesvolle of rijkere landbouwer.
Dit ritme wordt gespeeld op populaire festiviteiten.
Dit ritme wordt gespeeld voor de jongeren die op een bepaald moment het initiatief nemen en volwassen worden.
Dit ritme wordt gespeeld tijdens schoolfeesten. Speciaal geschreven om de jongeren te doen herinneren hoe belangrijk de ouders zijn.
Je kan telkens verschillende filmpjes van een bepaald ritme bekijken.
Deze ritmes worden tergelijkertijd door meerdere djembé's gespeeld.
Sommige ritmes zijn paswoordgevoelig en enkel te bekijken door leden van djembefoli.
De begeleiding van het ritme gebeurt door "het hart van het ritme": de dununs.
Veel plezier !!!
Yankadi
Kuku
Kassa
Tiriba
Djolé
Denadon
Kono
Soko
Soboninkun
Gidamba
Djansa
Moribayassa
Fè
Wassalonka
Kotedjuga
Konkoba
Sewa
Soli des Manian
Donkiamamusira
Yankadi
Kuku
Kassa
Tiriba
Djolé
Denadon
Het Mendiani festival is het feest van de maagden... met name de meisjes van 6 tot 13 jaar.
Tijdens dit festival worden de gemaskerde meisjes door de jongens op de schouders naar het centrum van het dorp gedragen, waar ze door de "denadon" verwelkomt worden.
Daarna verwijderen de meisjes hun maskers, waarna het ritme overgaat in het Mendiani ritme.
Kono
Kono is gecomponeerd door Mamady Keita. 
Soko
Soboninkun
Gidamba
Djansa
Moribayassa
Wassalonka
Fè
Kotedjuga, of Koredjuna
De kotedjuga waren Jokers en clowns, die op verschillende festiviteiten zoals trouwfeesten plots verschenen
en het volk deed lachen met allerhande grapjes en kunstjes.
Ze "stoorden" het feest en vroegen geld om weg te gaan.
Het gedrag van de Kotedjuga was geaccepteerd en hun verschijning was een deel van de traditionele festiviteit.
Bij dit ritme werd er ook gezongen. Dit gezang noemt "Komodemu".
Konkoba
Het is ook gekend als het ritme voor de harde werkers.
Het woord Konko betekent "bos" of "woud".
Sewa
Soli des Manian
Donkiamamusira
